Day in the life naar mijn hart

 

Echt! Eentje dat zo mooi was! Zo echt! Naar mijn hart!

Tijdens een gewone dinsdag in de paasvakantie werd ik verwelkomd in het retro walhalla van Kevin, Haiko, Illia en Xan. Ze waren net gestart met het dekken van de ontbijttafel. Iedereen was bezig met het taakje dat ze naar gewoonte doen. Xan dekte de tafel op geroutineerde manier, Haiko bakte eitjes met papa en Illia die probeerde te wennen aan mijn aanwezigheid ;-). Een zalig begin voor hun day in the life reportage.

Een huis waar je onoverkomelijk het woord retro in de mond neemt. Zalige kleuren, warme sfeer, leuke patroontjes… Een onmiddellijke flashback naar de oranje gekleurde tent waarmee ik met meme en pepe op reis ging naar de Ardennen vele jaren geleden. De tent die ook meeging naar één van mijn eerste Werchters. Het gevoel van kamperen kwam dus echt in mij op toen ik aan het fotograferen was. Een nostalgisch sfeertje kleurde mee deze day in the life.

Alles was gewoon. Maar echt gewoon. Oprecht echt. Echt hun gezin. Geen geposeerd, geen doekjes erom. Zoals ze echt zijn. Mooi, samenhangend en warm. Er werd was geplooid, huiswerk gemaakt, tafels ingeoefend, blauwe zakken buiten gezet, gespeeld in de niet-lenteklare-tuin, geduwd en getrokken aan elkaar, opgeruimd en onnozel gedaan. Ik vergeet waarschijnlijk nog duizend en één andere gewone dingen.

Echt zalig als je merkt dat je gezin zijn echtheid laat zien. Zo leuk als je een beeld kan vastleggen dat ze later waarschijnlijk enkel zullen herinneren omdat ze er een foto van hebben.

 
 
Kevin, die de was aan het opplooien was, riep Xan bij hem om te vragen wat er met de trui gebeurd was… Een gaatje ter hoogte van de kraag. Xan gaf glimlachend toe dat hij sjiekt op zijn kraagjes. Zalig toch? Kinderlijke eigenschappen die we wellicht zouden vergeten als we er geen sprekend beeld van hebben.

Kevin, die de was aan het opplooien was, riep Xan bij hem om te vragen wat er met de trui gebeurd was… Een gaatje ter hoogte van de kraag. Xan gaf glimlachend toe dat hij sjiekt op zijn kraagjes. Zalig toch? Kinderlijke eigenschappen die we wellicht zouden vergeten als we er geen sprekend beeld van hebben.

 
 
Illia die haar dag doorbrengt in een mannenwereld. Een dag van ridders en kastelen, katapult schieten, voetballen, spelletje ‘De Ronde’, muziek draaien, huisvuil buiten zetten, maar evengoed was plooien, kleedjes dichtknopen… Ik vond het absoluut geweldig om dit portret van haar te maken. Eentje waar heel veel verhaal inzit voor mij. Een meisje dat echt haar mannetje staat. Een geweldig kind.

Illia die haar dag doorbrengt in een mannenwereld. Een dag van ridders en kastelen, katapult schieten, voetballen, spelletje ‘De Ronde’, muziek draaien, huisvuil buiten zetten, maar evengoed was plooien, kleedjes dichtknopen… Ik vond het absoluut geweldig om dit portret van haar te maken. Eentje waar heel veel verhaal inzit voor mij. Een meisje dat echt haar mannetje staat. Een geweldig kind.

Een tafereel van huisnummer 24 in Aalst op een zonnige dag in de paasvakantie. Het moment dat Haiko beseft dat de blauwe zakken mee op de foto zullen staan tijdens hun momentje op de bank. Hier hou ik van! Ik omarm alles graag in mijn beelden.

Een tafereel van huisnummer 24 in Aalst op een zonnige dag in de paasvakantie. Het moment dat Haiko beseft dat de blauwe zakken mee op de foto zullen staan tijdens hun momentje op de bank. Hier hou ik van! Ik omarm alles graag in mijn beelden.

 
 

Graag laat ik jullie nu meegenieten van nog meer day in the life! De day in the life naar mijn hart!

Evelien