De waarde van foto's...

 

Dit jaar kreeg ik wel een heel bijzonder, persoonlijk en waardevol nieuwjaarscadeau van mijn pepe. Eentje waarbij ik mijn emoties moeilijk in de hand had…

Foto in kader: © Guy Van Den Bossche

Foto in kader: © Guy Van Den Bossche

Een zalig, betekenisvolle foto van ongeveer 32 jaar geleden. Pepe schonk mij deze foto omdat hij wist dat die enorm veel waarde had voor mij.

Deze foto werd gemaakt, door mijn papa, in de tuin van Bohemenhoekske. De thuis van meme en pepe. De plaats waar mijn papa groot werd en de plaats waar wij nu wonen. Meme en pepe trokken 13 jaar geleden definitief naar hun buitenverblijf in de Ardennen zodat wij in hun huis konden gaan wonen.

Pepe woont daar ondertussen ongeveer 12 jaar. Mijn meme is kort na de definitieve verhuis overleden.

Meme en pepe zijn heel speciaal voor mij. Vanaf het moment dat ik geboren werd tot nu, zijn ze er altijd. Altijd helpend, zorgend en vooral zien dat we het goed hebben. Mijn meme mis ik hard. Heel hard. Maar in zekere zin is ze nog altijd bij mij, hier thuis. Een huis waarin ik doodgraag woon vanwege de vele mooie herinneringen en het thuis gevoel.

Op de foto houdt meme me vast in haar armen. Pepe houdt één van zijn prijsduiven in zijn hand. Pepe is lang een super goeie duivenmelker geweest. Hun huis stond vol met trofeeën. Het boekje in zijn ‘pijpzakje’ staat vol met adressen. Dit heeft hij nu nog steeds op zak, voor als hij eens een ‘nummero vandoen heeft’.
Ze staan voor de garage in witte crepi, met een groot duivenhok erbovenop. Langs de achterkant van de garage kon je met een gevaarlijke trap naar boven. Ik moest me altijd goed vasthouden :-)
In de garage zie ik de ‘platte diepvriezer’ staan waarin meme altijd wel iets lekkers had zitten. Ze was een held in lekker koken. Zo maakte ze de beste hutsepot, het lekkerste brood en de beste ajuinsaus met ‘duur vlees’ (beenham). Ook de vele bloempotten in de tuin met geraniums brengen me direct terug naar toen. Liefde voor bloemen zal ik daar ook wel een deeltje meegekregen hebben. Met pepe ging ik vaak mee in het duivenkot. Uit het eten van de duiven viste ik dan de tarwekorreltjes om op te eten. Ik wist ook heel goed dat ik stil moest zijn als de duiven ‘vielen’.
De grote struik achter mijn hoofd heeft ook een speciale herinnering. Toen het Sint Maarten was had pepe in de boom een pluchen aap gezet. Deze was voor mijn broer, want die was zot van apen. Het grappige was dat hij die aap kon laten bewegen met touwtjes. Het was precies echt dat er een aap van Lippelo bos in hun tuin zat. Want pepe zegt altijd: “In Lippelo bos kan je apen schudden!”
Een zwart-wit foto waarbij ik me zelfs de kleur kan herinneren. De grijze kiel van pepe en het roze-paarse kleedje van meme. Pepe altijd met plastron, nu nog altijd!

1 foto! Een massa herinneringen. Een foto met waarde. Eentje dat ik zal koesteren voor nu en voor later. Eentje waarbij de traantjes rolden toen ik hem kreeg. Nu staat hij op onze kast in de living. Meme iets dichterbij.

Foto’s hebben een onschatbare waarde. Ik hoop dat jullie allemaal regelmatig tijd maken om echte momenten te laten vastleggen. Zorg ervoor dat je levende herinneringen hebt van nu voor later. Fotografeer je zelf veel? Heel goed, maar vergeet jezelf ook niet. Je kinderen, kleinkinderen willen je later ook beeldend kunnen herinneren.
Investeer dus in herinneringen. Eén van de mooiste cadeau’s die je kan geven en krijgen!

Evelien